~Selamat Hari Raya Guys~
Pagi b4 Raya, sy terkejut, ada org cium sy semasa tidur, sy buka mata, nampak kelibat Along yg baru nak keluar dari bilik. Terus sy touching, haish.. Sy bangun, terus pergi mandi. Masa mandi tu sy pakai sabun Zaitun, baunya macam masa kami mandikan jenazah Mak 19 June lepas. Sama baunya. Sabun tu yang kami sapukan dekat badan Mak. Masa dekat hospital dulu, pagi2 selalu mandikan Mak, tak sangka sungguh dah xdapat mandikan Mak lg.Lepas tu Angah & Along suruh pergi pasar, ajak Adik sekali. Masa pergi pasar, teringat masa teman mak pergi pasar dulu. Mak mesti pegang tangan sy erat. Sy mesti pegang duit mak. Mak tunjuk dan cakap apa nak beli, nanti sy bayarkan. Bayar pakai duit mak, sy tolong pegang je. Sepanjang berada di pasar tu, mak mesti pegang tangan sy. Terasa kuatnya tangan mak masa dulu. Mak suka pimpin tangan masa berjalan, yelah, mak dah x kuat sgt macam dulu, tapi masih mampu berjalan.
Hari b4 raya, masak lemang dekat tepi blakang rumah, macam biasa, tugasan utama sy adalah jaga api lemang, Along da sound awal2 lagi, jgn letak api dekat sgt, buluh lemang tahun ni nipis, tak macam biasa (biasalah, tahun ni semuanya luar biasa, tak sedikitpun macam biasa, tak sama langsung macam tahun lepas) buat gaya macam biasa je, there's no feeling inside, memang rasa kosong sangat, lagi sekali macam luar biasa. Tahun sebelum ni, kalau sy jaga api lemang pon, mak ada, mak yg monitor, saya tolong2 je, tu pon kadang2 skip jugak, sebab penat kan, puasa, tambahan lagi dengan hari yang panas terik, tapi dis year, bakar lemang pon cepat, da siap bakar plus buluh lemang yang rentung2 tu, sy pon blah dari tempat bakar lemang tu, Alang yg take over, sy masuk bilik, sy nangis, sy tak tahan, sy teringat dekat mak. Sy tau, macam mana sy nak mak ada skg dgn kami, perkara tu memang xkan happen again. Cakap pasal lemang je sy jd sedih, last day masa dekat hospital tu, sy suapkan mak lemang 2 cubit, masa tu mak dah xnak makan sgt. Mula2 mak xnak makan, sy pujuk cakap yg mak kan suka makan lemang, n finally mak kata bolehlah sikit. lepas secubit mak rasa, mak cakap cukup lah tu, sy pujuk lg, sy suap lg secubit. masa tu sy x bg rendang pon, sbb mak tak nak, lgpon sy takut nk bg makan, sbb rendangkan pedas, sy igt klu mak sihat nnt mak boleh makan byk lg.Sy nangis, then tertidur atas katil, bgn2 je, tau2 rendang pon da masak.
Buka puasa tu rasa rendang yg Along ke Angah ke Alang ke Ateh ke yg masak, sy pon x tahu siapa yg masak sbb tidur petang tu, tapi rasanya macam rendang yang mak slalu masak dulu. yang ni macam biasa. Along dengan Angah da bising suruh bangun, suruh kemas2, nnt orang nak datang rumah. Rasa malas sgt, tapi bila tengok Ateh beriya berkemas bagai, baru la rasa nak tolong sket. Macam biasa orang2 masjid akan datang rumah malam raya untuk takbir raya. dengar takbir je rasa sayu sangat, teringat tahun lepas mak menjengah ke luar rumah semasa orang2 masjid nak datang ke rumah kami. teringat gambar yg diambil malam itu, mak duduk dekat kerusi sambil tersenyum. lepas takbir je, sy masuk bilik lg, tak tahan, nangis sendiri. Demi Allah, sy tak pernah terfikir beraya tanpa mak disisi.
teringat kalau mak ada mesti dah bising2 suruh sy tolong mak, masukkan kueh dlm bekas kueh, tapi tahun ni, xda org suruh pon, sy buat sendiri.
Pagi Raya, Alang kejut sy bangun, Alang tanya nak pergi masjid tak? Sy jawab, tak nak, Alang tanya nak pergi kubur tak? Sy jawab tak nak. Kenapa sy jawab tak nak? seolah2 sy rasa mak masih ada, nak pergi kubur buat apa?. hakikatnya, mak dah xda, sy selungkup muka dengan selimut, tahan rasa nak nangis. Bajet xnak Alang nampak. Alang cakap, kalau kau xnak pergi, Alang pon xnak pergi. Last2 sy bangun jugak, pergi kt luar rumah, tengok pandangan yang tenang,toleh belakang, nampak adik duduk kat atas sofa merah tu, tengok2 dia tengah nangis pulak..haish touching lagi..pagi2 raya kot..nangis lagi..Teringat lagi masa mak dan ayah balik dari masjid lepas Subuh, kejut sy dan adik bangun (usually both of us yg susah nk bangun pg, kakak2 sy yg lain awal je bangun),mak cakap,bangun cepat, cepat pergi masjid, kalau datang lambat nanti xda tempat nak solat.
Lepas pergi masjid, kami pergi kubur mak pulak, kami pergi dulu, baru ayah menyusul, baca Yasin dan tahlil. meleleh lagi air mata ni. Dengar suara Angah yg tersedu2 nangis, nampak muka Ateh yg merah dan sedih, Adik, Along, Alang, semua anak2 mak nangis. Rasa pelik, tahun lepas, lepas tahlil raya dekat masjid kami terus balik rumah, siap2 untuk balik kampung uwan dengan atok je, tapi tahun ni ada 1 tempat yang wajib menjadi persinggahan kami, juga tahun2 berikutnya. Nampak Ayah dekat pagar pintu masuk kubur tu, Ayah berdiri lama dekat situ, lambat Ayah masuk ikut kami baca tahlil n Yasin. Adik yang baca doa, mesti mak bangga tengok Adik dan Alang Chapi yang lead kami baca tahlil n Yasin untuk mak. Ayah dah pergi kubur Mak pagi selepas Solat Subuh, menurut kata Along, Ayah nangis baca takbir raya dekat masjid. Ayah pon nampak sedih masa kami duduk mengelilingi kubur mak. Lepas pergi kubur, sy dan adik pergi isi minyak kereta dekat Stesen Minyak Rembau, OTW balik tu sy tanya Adik, "Dik, ko rase kosong x? Adik jawab "A'ah, raso xdo mood yo nk Ghayo". Sebelum balik kg Atok, sy salam Ayah, minta maaf, tapi tahun ni, dapat salam Ayah je, Mak???
Kami balik kg Atok kt Tg. Ipoh dulu sebelum balik kg Uwan dekat U.Bendul, nasib baek lah kg Mak dengan Ayah dekat je, tapi hangin jugak, B.Putus selalu jammed time raya ni. Berejam mendaki bukit. Lepas singgah kg Atok, kami pergi kubur uwan (emak kpd Ayah). Last year, kami pergi jugak, dengan Atok skali, Masa tu panas, Ateh payungkan Mak dan Ayah masa baca tahlil dekat kubur Uwan. Lepas pergi kubur Uwan, kami pergi kubur Atok (Ayah kpd Mak) dekat U.Bendul pulak. Sy sempat rakam masa Ayah baca tahlil, Mak duduk sebelah Ayah. Sungguh sy x sangka, itu tahlil terakhir bersama Mak di kubur Atok.
Tahlil Atok ziarah kubur Uwan
Ziarah kubur Atok
Mak masa mlm takbir raya tahun lepas
Raya kedua sy bergambar depan laman kg Uwan, teringat lagi last year kami amik gambar raya depan rumah uwan tu. Sy posing bertiga je tahun ni. Dengan Angah dan Adik je. Sy senyum, pretend that i'm happy enough. Muka happy kan? Hati pon harap2 begitu juga. Ingat Alang kata mungkin ada hikmahnya manusia ni cepat lupa. Kadang2 perlu lupa untuk kebaikan diri sendiri. Tengok Alang pakai baju yg sy bg Mak hari tu, x sempat Mak nak tempah baju tu. Sy sedih lagi. Semalam masa otw balek Rembau, sy salam Uwan, M.Tam, rasa sedih sangat.Peluk Uwan lama, Wan pon nangis jugak. Angah pun. Kami nangis sepanjang berada dalam kereta sebelum sampai Petronas. Angah kata "Apo Sodeh na ni Cik.." dan sy xtau nak cakap apa. I'm speechless, only my tears flow heavily. I can't control the emotion that rush invigorating thru my nerves.
I don't know why i'm writing this note, maybe i miss my mom so much so i can't bear to hide my sadness all the way by myself. Sy malu kalau orang baca ni, but in fact i want to share my pain of sadness with my loves. Sy ingat nak post dekat blog, tp xtau napa sy write this note here. There's no more such a piece of complete family potrait again.
Mak,
Selamat Hari Raya AidilFitri.
Maafkan salah silap Acik selama ni.
Terima Kasih atas segalanya Mak.
I love u so much n I miss u a lot.
Ya Allah,
Ampunilah dosaku juga dosa ibu bapaku, keluargaku.
Ampunilah dosa ibuku,
Terangilah kuburnya Ya Allah.
Jauhilah ibuku dari azab dan siksa kubur,
Masukkanlah ibuku dan seluruh keluargaku ke syurgaMu yang abadi.
Ya Allah, janganlah kau tarik Hidayah setelah Kau memberinya kepada kami.
Sesungguhnya Hanya Kau yang Maha Pengampun, lagi Maha Mengasihani.
Incomplete family potrait.
I did write this note at FB, n saja nak copy dekat blog ni.
 |
Happiness won't stay
Euphoria won't remain |
